TESZJE

Het Rechthuis

2008-05-28T19:30:00.002+02:00

Genoeg beelden om te kunnen plaatsen, maar het is niet mogelijk... Niet mogelijk omdat het al bijzonder genoeg is dat ik ze mag vastleggen in hun tijden van onzekerheden..

KATENDRECHT

2008-05-18T16:50:00.002+02:00

Ik heb een vraagstelling, een doel voor ogen nodig om te kunnen fotograferen.. Tot nu toe ben ik te registrerend bezig geweest.

Ik ga verder met het Rechthuis op de rechthuislaan op Katendrecht...

Mijn project gaat draaien om de vraag:
"Hoe veel moeite moet je doen om een " nieuwe Nederlander"te mogen worden? "

Ik ga hierbij de spreekuren en taallessen fotograferen in het Rechthuis. Deze activiteiten worden georganiseerd om illegalen hulp aan te bieden rondom hun verblijf in Nederland...

Belangrijk voor mij is dat ik me tijdens het fotograferen ga focussen op de moeite die de nieuwe Nederlanders moeten doen om misschien in Nederland te mogen blijven...

De focus gaat dan vooral zitten op de emoties die deze mensen hebben tijdens de spreekuren en de taallessen...Ik ga proberen deze emoties dan zoveel mogelijk te isoleren

"Film van de tijd"

2008-04-26T22:17:00.003+02:00

Dit is 1 van mijn laatste grote projecten voor deze school... Ik zal mijn kinderen en collega's best gaan missen....
Ik wil voor alles 200% gaan, maar soms moet je ook voor jezelf gaan kiezen..

Even een paar foto's van mijn zelfde ik op een andere plaats...

De tentoonstelling "Film van de Tijd".

De Nachtwacht van Rotterdam Zuid

2008-04-26T22:11:00.002+02:00

Katendrecht

2008-04-26T21:51:00.002+02:00

Even iedereen op het hoogte houden van mijn bezigheden, want ik zit niet stil.

Mijn eerste idee rondom de prostitutie in het oude Katendrecht van rond de oorlogstijden is erg lastig... Ik laat het even rusten.

Ik ben nu met twee dingen bezig:

- In contact komen met bejaarden die van Katendrecht komen. Ik heel nieuwsgierig naar de sociale omstandigheden van Katendrecht rondom de WO2..
Ik heb verschillende instanties aangeschreven, maar het is moeilijker dan ik dacht. Ik ga nu aanstaande dinsdag naar georganiseerde ochtend waar bejaarden komen eten. Ik hoop dan iemand te vinden die aan het project zou willen meewerken.

- Daarnaast heb ik ook nog een ander onderwerp en dat is het Rechthuis op Katendrecht.
Het Rechthuis is vroeger de kerk van Katendrecht geweest. Nu zit er in dit gebouw ROS. ROS is een stichting waar mensen terecht kunnen die ongedocumenteerd in Nederland verblijven. Zij organiseren spreekuren waar mensen met hun vragen terecht kunnen, er worden taalcursussen ( Nederlands) gegeven en de uitgifte van de voedselbank vindt daar 1 keer per week plaats.
In dit gebouw worden ook nog kerkdiensten gegeven van een Congolese kerk en van een Nederlans Hervormde kerk.

Die verscheidenheid van het gebouw vind ik erg interessant en ben ik dus aan het vastleggen

2008-04-12T22:22:00.002+02:00

Wereldwijd genoot de rosse woon- en vermaakpier bekendheid, mede vanwege de ongedwongen sfeer waarin "de meiden" hun eigen dienst uitmaakten. Van gedwongen drugsprostitutie door souteneurs of andere profiteurs, dat vanaf eind jaren zestig de kop opstak, was geen sprake en al helemaal niet van keihard georganiseerde bordelen, maffiapraktijken of porno.

Rein Wolters, Blik op Zuid, deel 2

KAN JIJ DE KAAP AAN?

2008-04-08T21:15:00.003+02:00

Eerste indruk van Katendrecht

2008-04-08T21:06:00.003+02:00

2008-04-04T11:58:00.002+02:00

THEY ALWAYS SAY TIME CHANGES THINGS,
BUT ACTUALLY HAVE TO CHANGE THEM YOURSELF

ben bezig met mijn portfolio... 1tje uit de oude collectie

2008-03-24T17:21:00.002+01:00

ultiem gevoel van vrijheid, voor mij althans

geensceneerde beelden

2008-03-24T15:31:00.003+01:00

2008-03-24T13:43:00.002+01:00

Ik heb altijd eigenlijk documentaire foto's gemaakt. Om een 1 of andere reden wilde ik dit jaar iets anders van mezelf verlangen. Ik heb geprobeerd om alles te ensceneren rondom het maatschappelijke thema "huiselijk geweld".

Rond december kreeg al het gevoel dat het niet echt mijn ding was, maar ik wilde niet opgeven en ik wilde er alles uit halen wat er in mezelf zat..... Het gevolg is dat ik onzeker werd en ik blokkeerde
Ik denk ongeveer anderhalve maand geleden, heb ik besloten om het geensceneerde los te laten en mijn gevoel weer meer achter na te gaan. En meer Tessa te doen

Bij het ensceneren kreeg ik het benauwd en dit deed ik gewoon allemaal zelf... Ik legde me zelf iets op wat niet bij mij paste, maar ik moest het doen omdat ik mezelf anders zwak zou vinden.

Als ik eerlijk ben kan ik nu zeggen dat het helemaal niet zwak is als je durft toe te geven aan het niet kunnen bereiken van iets.... Het is zwak als je niet eerlijk bent tegen jezelf en daar was ik nu wel mee bezig.

Ik zet de laatste foto's van dit project op mijn blog. Dan ben ik weer een ronde verder. En laat ik daarna zien waar ik nu mee bezig ben.

ROME.....

2008-03-20T18:13:00.003+01:00

2008-03-12T21:41:00.001+01:00

They always say time changes things, but you actually have to change them yourself.

PORTRET

2008-03-12T21:37:00.002+01:00

ANDY WARHOL by CHRISTOPHER MAKOS

Even snel iets anders... Op wie ik trots ben

2008-03-03T23:12:00.003+01:00

Dat zijn namelijk mijn kiddo's. Ze hebben a.s. donderdag n.a.v. een project een modeshow. Alle kleding die ze dan dragen hebben ze zelf ontworpen en gemaakt ( al is het soms met nietjes). Even een paar plaatjes...

OOIT STOPT HET ! En dan......... is niet meer

2008-02-12T21:18:00.000+01:00

Ik laat huiselijk geweld achter me. Door me zo strak vast te houden aan het idee, beperk ik mezelf te veel. Als ik kijk naar de foto's die ik de afgelopen twee sessies heb gemaakt, ligt de nadruk veel meer op machtsverhoudingen.

En misschien ontstaat dit wel uit een vorm van onmacht.
Mensen doen niet meer wat je zegt, ze luisteren niet meer, ze laten je maar lullen. Je wil aandacht en dit trek je door naar het absurde. Je slaat door, je kan niet meer normaal reageren... Het enige wat je kan is over de top gaan van woede...

Ik heb een nieuwe locatie..... Het is strakker, meer chique. Ik zal a.s. zondag vier ideeen gaan uitvoeren met mijn modellen.
Ik probeer voor die dag een schets te creeeren tot in de detail. Ik wil doormiddel van bestaande plaatjes mijn modellen een soort beeld schetsen van wat ik van ze verlang.

Zelf richt ik me de komende dagen op het bestuderen van licht van verschillende modefotografen....

Ik wil los, ik wel gek, ik wil bizar......

OOIT STOPT HET! En dan.........

2008-01-29T21:43:00.000+01:00

De serie is ontstaan uit het idee om iets te gaan doen rondom huiselijk geweld waarbij de vrouw de geweldpleger is binnen het gezin.

Ik heb in de eerste instantie geexperimenteerd op 1 locatie, namelijk de keuken.

Normaal gesproken werk ik vanuit een hele documentaire hoek, maar nu wil ik ensceneren. Ik wil dat, omdat ik mezelf dan prikkel om iets neer te gaan zetten wat ik nog nooit echt heb gedaan.

Na de afgelopen beoordeling, heb ik voor mezelf de keuze gemaakt om nog meer over de top te gaan. Ik wil extremer.... Ik wil dat de kijker overweldigd wordt door het extreme.Ze zullen dan misschien niet door emotie geraakt worden, maar worden door het ongeloofwaardige in de foto's aan het denken gezet.

Ik zal twee scenes uit de keuken opnieuw fotograferen, maar dan met studiolicht en de houdingen moeten nog meer over de top.

Daarnaast zal ik nog twee scenes gaan fotograferen in de huiskamer en in de eetkamer, waarbij twee kinderen ook nog een rol binnen het gezin zullen vormen.

Ik zal de foto's nog steeds met een middenformaat camera gaan maken, ik moet alleen opletten dat mijn foto's niet te onderbelicht raken.

Beelden waar ik op verder ga....

2008-01-29T21:38:00.000+01:00

2007-10-01T23:08:00.000+02:00

Soms moet je springen om weer te kunnen klimmen. En ik klim mijn pad, maar voortaan met mijn bergschoenen aan.

TEAZING by TESZ & LIESZ

2007-08-06T20:17:00.003+02:00

Onze eerste samenwerkingsproject met als kapstok het verhaal van Roodkapje.... Wil je alle ontwikkelingen hiervan meekrijgen, kijk dan op onze blog www.teasze.blogspot.com

2007-08-06T20:17:00.002+02:00

2007-08-06T20:17:00.001+02:00

Ik ga het niet meer uit de weg, nooit meer....

ROODKAPJE

2007-07-10T13:37:00.000+02:00

Het begint weer te kriebelen....... De komende tijd ga ik aan de slag met het verhaal van Roodkapje. Ik ga me in het verhaal verdiepen en geef mijn eigen interpretatie aan het verhaal wat ik wil laten uitkomen in een fotoserie.
Ik ga tijdens dit project samenwerken met Liesz. Haar interpretatie en mijn interpretatie zullen samen een volledig verhalen vertellen over onze Roodkapje.
Liesz zal mijn model worden en ik het hare......Ik ben benieuwd wat het op gaat leveren. Nu eerst aan de slag met het onderzoek.......

Dit ben ik...

2007-06-04T09:23:00.000+02:00

Rob heeft vorig jaar dit gedicht over mij geschreven. Het geeft mij op dit soort momenten weer de kracht om over die drempel heen te komen en alles weer met volle kracht aan te gaan. Soms moet je even plat op je bek gaan om vooruit te komen. Het is niet erg, het is een goede reflectie waar je weer van kan leren.

dit ben ik

Vergezochte vergezichten,

of juist een zeer nabije blik,

het maakt niet uit,

want dit ben ik.

Ik kan uren lopen,

zonder me te vervelen,

soms

zou ik me met niemand willen delen.

Kijkend naar het dal beneden,

stroomt de overwinning door mijn bloed,

maar de volgende top schreeuwt,

dat ik naar de overzijde moet…

Ook al kon ik vliegen, zoals zij,

en daarmee alle valkuilen vermijden,

Ik zou er niet aan denken,

om mijn vleugels uit te spreiden.

Ook die donkere meren,

daar onder aan de voet,

zijn mij lief,

en geven me moed.

Geen angst, dat ik verdrink,

of dat ik stik.

Het maakt niet uit,

want dit ben ik.

2007-05-21T12:07:00.000+02:00

IF YOU CAN IMAGINE IT
YOU CAN ACHIEVE IT
IF YOU CAN DREAM IT
YOU CAN BECOME IT

VERSTIKKEND VERLANGEN

2007-05-16T21:37:00.002+02:00

Ik heb afgelopen week de eerste foto's met mijn model op de Klokkenberg gemaakt. Ik heb ze met middenformaat geschoten en helaas kan ik de resultaten pas a.s. zaterdag ophalen ( laten ophalen ;)). Tot die tijd kan ik alleen wat digitale exemplaren laten zien.....

2007-05-16T21:37:00.001+02:00

2007-05-16T21:37:00.000+02:00

mijn verwachtingen...wat moet ik ermee

2007-05-08T11:29:00.000+02:00

Ik kijk kijk in de spiegel..................... Mezelf,alweer...............

2007-05-02T21:50:00.000+02:00

2007-05-02T21:41:00.000+02:00

De 6 bij 6 camera.....

2007-05-02T21:18:00.000+02:00

Vandaag met dat ding aan de slag geweest en alvast wat ideeen met mezelf als model geprobeerd.....( voorproefje). Nieuwe kamers ontdekt....
Nu afwachten op de resultaten van de rolletjes, ik hoop dat er iets bij zit....

Nou wat wil ik?

2007-05-01T22:27:00.000+02:00

Wat wil ik met de Klokkenberg? Na een drukke periode van volgepropte dozen, verf in mijn haar en splinters in mijn vingers, ga ik me volledig storten op " De Klokkenberg". Natuurlijk heb ik dat al die tijd al gedaan en heb ik tussen de dozen door al wat ideeen kunnen verzamelen.
Maar morgen is het zover. Ik ga met de middenformaatcamera aan de slag in de Klokkenberg.... ik kijk er erg naar uit.
Het plan wat ik nu voor mezelf heb, is dat ik morgen de uitgekozen ruimten met de middenformaat ga bestuderen, zodat ik volgende week aan de slag kan met mijn model en mijn verdere plannen.
Het plan is ziet er op dit moment ongeveer zo uit:
De Klokkenberg is een astmacentrum geweest waar kinderen in hebben gelegen. Na wat onderzoek op het internet ( waar ik nog verder mee aan de slag ga) lijkt het wel of die kinderen een hele fijne tijd hebben gehad. Maar zij zijn toch erg beperkt geweest in hun leefomgeving daar op de Klokkenberg. Ze mogen dan wel in een uitgestrekt gebied hebben gezeten, lekker in het bos, maar zouden ze dan niet een gevoel van geborgenheid hebben gemist? Geborgenheid van je ouders? De veiligheid van je eigen thuis? Dit wil ik onderzoeken en wil ik misschien wel gebruiken als stelling binnen het verhaal voor mijn foto's
Voordat de Klokkenberg een astmacentrum was, had het de functie als TBC centrum waar mensen soms wel dagen in het licht moesten liggen, omdat dat beter voor hen zou zijn. Ook het verlangen naar het licht, dus het naar buiten willen gaan vormt weer een element voor mijn idee.
Nog iets.... De klokkenberg is een oud astmacentrum. Als je last van astma hebt, dan heb je het erg benauwd, je krijgt geen lucht en je voelt je op gesloten..... Dit vormt een link naar de kinderen die verlangen naar geborgenheid, veiligheid van thuis.
Met deze elementen van de Klokkenberg wil ik aan de slag en wil ik een soort van modeshoot gaan maken met daarbij gebruik te maken van de elementen die het gebouw biedt. Maar ook door dingen in scene te gaan zetten, waarbij de bovengenoemde ideeen de basis vormen.
De keuze van kleding waarvan ik gebruik ga maken is eigentijds maar heeft ook iets weg van uit het verleden.....Maar wat????Tja....dat houd ik nog even voot mezelf

Laatste vervolg van tot nu toe....

2007-05-01T22:17:00.000+02:00

Vervolg van mijn eerste indruk

2007-05-01T22:10:00.000+02:00

Klokkenberg, mijn eerste indruk

2007-05-01T21:59:00.000+02:00

2007-04-17T11:37:00.000+02:00

WIJ, het geen waar ik erg trots op ben.......

2007-04-17T09:31:00.000+02:00

En wie is er zo lief geweest om dit vreemde stel op de foto's te zetten....... ROBJE. Thanks Rob

Bijlage

2007-03-04T18:09:00.000+01:00

We moeten voor onze opdracht een bijlage maken bij een tijdschrift wat ons inspireert. Ik heb gekozen voor het tijdschrift BLEND. Het is een vrij hip tijdschrift, waarbij mode, kunst, mensen en media een grote rol spelen. Ik vind de opbouw van het tijdschrift erg afwisselend en daarnaast sterk opgebouwd. Ik vind de combinatie foto en tekst erg sterk. Door de afwisseling van verschillende typografie en het neerzetten van beeldmateriaal verveelt het tijdschrift je niet. Je blijft juist geboeid, waardoor je het tijdschrift praktisch wil opeten.

De bijlage die wij moeten maken is gericht op een bepaalde straat naar keuze. Ik heb gekozen voor de Bijerlandselaan in Rotterdam Zuid. Mijn artikelen die ik daarbij heb uitgezocht gaan over de multiculturele samenleving, Islamitsche homoseksualiteit en de songtekst van David Bowie " rebel, Rebel".......
Ik hoop dat ik een juiste keuze kan maken van beeld met tekst en dit goed in beeld weet te brengen. Ik zal deze week nog wat moeten fotograferen en daarnaast zal ik aardig hard moeten werken met het programma " Indesign". Wel heel erg leerzaam natuurlijk...... maar ook wel lastig. Vooral als je spanningsboog niets voorstelt.

Nou genoeg gelul, aan de slag maar weer

Minor Grafisch

2007-03-04T18:01:00.000+01:00

We zij dus al een paar weken gestart met onze minor Grafisch..... De eerste opdracht vond ik best lastig omdat ik heel anders kijk dan iemand die dat grafisch doet. Ik was ook niet heel erg tevreden. Het is wel onwijs leerzaam, nu leer je een foto ook op een andere wijze bekijken.

STUDIO MET LIESZ

2007-02-08T22:18:00.000+01:00

Literatuur in beeld

2007-01-09T13:38:00.000+01:00

Check voor mijn essay voor het vak "Literatuur in beeld" mijn andere log. Lekker veel TESSAgeklets mmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmm

www.tesszzz.blogspot.com

Een mooi hard gedicht voor het essay......

2007-01-08T20:00:00.000+01:00

Liefde

Verleid me, verstik me,
pak m’n vrijheid af.
Bemin me, beperk me,
ga je gang, ik ben laf.

Je wil samensmelten,
- een onnozel idee -
Maar ik ben romantisch,
ik ga d’r in mee…

Kneed me en knecht me,
wees lief en gemeen.
Gun me de plek
van het blok aan je been.

Als jij mijn vrouw bent,
ben ik je man.
Dan vechten we samen,
voor dat wat niet kan.

We doen nóg meer water bij onze wijn,
totdat er alléén nog maar water zal zijn.
Helder maar smaakloos, geen kleur meer, geen gloed,
zo leven we samen, de dood tegemoet.

Weg met de eenzaamheid, leve de sleur,
jaloezie, irritatie, gesprekken, gezeur.
De liefde geeft hoop, de liefde heeft zin,
de liefde is een valstrik, maar ik trap er zo graag in.

Steeds dezelfde fouten,
steeds dezelfde pijn.
Bijna net zo gruwelijk,
als helemaal alleen te zijn.

Misschien is het deze keer anders,
misschien is het deze keer waar.
Is alle wijsheid van de wereld maar een fout,
ik wil het graag geloven, want ik houd zoveel van haar.

Het spel is weer begonnen,
ik zit er midden in.
Verslaafd als een verslaafde,
verzetten heeft geen zin.

Ik kan alleen verliezen,
mijn hart en mijn verstand.
De liefde laat pas los,
als ze is opgebrand.

Dan ben je weer jezelf,
alleen en onbemind.
Maar volwassen en verstandig,
totdat het weer begint.

Hans Teeuwen uit Industry of Love

HET UITERSTE

2007-01-06T01:46:00.000+01:00

Athali; fictie of werkelijkheid

2007-01-06T00:06:00.000+01:00

Lastig, lastig, lastig....... Ik heb ontzettend veel beelden gemaakt van Athali en hieruit blijkt dat ze niet erg lekker in haar vel zit. Er is veel aan de hand in haar leventje en ik heb ontzettend veel respect hoe ze hier mee omgaat. Ik ga dus maar associatief te werk.....ookal vind ik dit heel lastig. Een combinatie van gevoel en werkelijkheid ik hoop dat het gaat lukken........

De Witte Aap; DJ ZINA vs Tessa v Blerk

2006-12-27T23:28:00.000+01:00

Van 3 januari tot met 31 januari exposeer ik in de Witte Aap in Rotterdam. Check de website www.dewitteaap.nl.

Op woensdag 3 januari zal er een kleine opening plaats vinden in de Witte Aap waarbij Dj Zina ( supperclub) wat platen zal draaien. Vanaf 20.00 zijn jullie allemaal welkom.........

Chantal en Sarah

2006-12-27T23:20:00.000+01:00

Naast Athali heb ik ook mijn oog laten vallen op Chantal. Zij is een alleenstaande tienermoeder uit Limburg. Ik heb veel respect voor haar, naast haar baan als moeder werkt ze in de zorg en studeert zij nog. Al mijn aandacht gaat momenteel naar Athali, maar ik kon niet om Chantal haar enthousiasme heen, dus heb ik haar ook op de foto gezet. Een leuke krachtige jonge moeder.

Athali

2006-12-27T23:14:00.000+01:00

2006-12-27T23:10:00.000+01:00

2006-12-15T09:42:00.000+01:00

Vertwijfeld voelt ze zich,

door iedereen verlaten.

Waar kan ze nu toch heen,

ze moet met iemand praten.

Wat moet ze met een kind,

ze is zelf toch nog zo jong.

En van een kind naar moeder,

dat is zo'n grote sprong.

Ze negeert haar zwangerschap,

kan er maar niet aan wennen.

Maar wat ze ook probeert,

ze kan het niet ontkennen.

Ze legt haar handen op haar buik,

en plotseling is het daar,

een warm intens gevoel,

voor het kind dat groeit in haar.

Ze heeft misschien niet veel te bieden,

aan geld of dure zaken.

Maar met haar liefde zal ze dit kind,

toch gelukkig maken!

Athali en haar gezin

2006-12-14T14:35:00.000+01:00

Athali is een tienermoeder van net 19. Ze is getrouwd met Maurice waarvan ze haar kinderen heeft. Ze heeft twee kinderen Lacey en Jesse. Lacey is 2 en Jesse is 4 maanden. Ik ga de komende tijd foto's van hun leven maken. Ik wil proberen of ik echt dicht bij hun kan komen, dus dat ze mijn aanwezigheid vergeten. Ik vind het een hele uitdaging.
Athali is van haar eerste kindje niet bewust zwanger geraakt, maar toen ze het hartje hoorde kloppen bij haar eerste echo was ze er zeker van dat ze het kindje wilde houden. Haar beide zwangerschappen waren best zwaar. Het mooie is wel dat haar man nog steeds bij haar is. En dat ze ook heel bewust met het ouderschap omgaan.

LIESZ en TESZ

2006-12-14T14:24:00.000+01:00

WAAAAAAAAAAAAAAAAHHHHH Ik moet dit gewoon effe kwijt. Wat mis ik mijn maatje op school.............. Gelukkig woont ze dicht bij school en kan ik nog eens langs wippen....

TIENERMOEDERS/ TIENERGEZINNEN

2006-12-12T16:48:00.000+01:00

Nou de tweede opdracht van dit schooljaar alweer! En net als de vorige periode gaat het om documentaire fotografie, maar nu met een vleugje fictie erin. Jemig wat vind ik dat moeilijk, want ik werk het liefst vanuit de werkelijkheid. Het moet deze periode meer worden dan alleen maar registreren.

Als ik een opdracht krijg, dan tol ik altijd direct van de ideeen. Het valt mezelf wel op dat de ideeën die ik heb vaak sociaal-maatschappelijk gericht zijn. Ik wil ontdekken hoe dingen in elkaar steken, ik wil de "vooroordelen" ( of waarvan ik denk dat het een vooroordeel is) onderzoeken en er zelf een mening overgeven. Kortom ik wil verder kijken dan mijn neus lang is, ik wil ontdekken en ervaren...............
Bij de gestelde opdracht van deze periode kwam ik al heel snel met het idee om iets te gaan doen met tienermoeders. Ik heb zelf een leerling in mijn klas van een tienermoeder en ik heb heel veel respect voor haar. Ze heeft mijn leeftijd en heeft een zoontje van 7. Ik zou het haar niet na kunnen doen. Mijn interesse was dus gewekt.
Maar ja, hoe kom je in hemelsnaam met tienermoeders in aanraking die ook mee willen werken. Ik heb dus maar een oproepje geplaatst op het internet op www.tienermoeders.nl en al snel kreeg ik reacties. Ik ben nu bezig met twee gezinnen. Een gezin met twee kinderen waarvan beide ouders nog bij elkaar zijn en een eenoudergezin met een dochtertje.

Ik heb er specifiek voor gekozen om niemand te nemen uit mijn omgeving, omdat ik in de vorige periode heb gemerkt dat ik dan meer moeite heb met fotograferen. Ik voel me dan zo erg opdringerig.

Ik heb de afgelopen week, het gezin uit Hoofddorp gefotografeerd en ik moet zeggen dat ik het heel bijzonder vond om te doen. Ik ga morgen weer.
Ook vind ik dit voor mezelf een goed leerproces, omdat ik merk dat ik gevoelsmatig heel veel aantrek. Ik moet dus ook mijn grenzen leren bepalen als het gaat om gevoel. Ik vind dit wel erg lastig want aan de andere kant heb ik het idee dat als ik mezelf meer openstel dat ik dan ook dichter bij het gezin kan komen. Ik ga mijn grenzen dus maar weer eens opzoeken en vooral onderzoeken.

Ik zal snel wat beeldmateriaal erop gooien....

Morgen weer fotograferen......................

BEN IK WEER!!

2006-12-01T15:42:00.000+01:00

Ben ik weer... Ik vind herhalingen heerlijk en het Duane Michals ook. Vandaar zoveel herhalend beeldmateriaal. Eigenlijk druk ik gewoon te vaak op de knop.
Tssssssssssssss

Verslag "Duane Michals".

2006-12-01T15:37:00.000+01:00

Duane Michals.

Als mensen vragen wie ik ben, dan vertel ik hen dat ik een artiest ben die bekend staat als fotograaf. Ik ben eigenlijk gewoon een expressionist en daar bedoel ik niet mee dat ik een fotograaf, een schrijver, een schilder of een tapdanser ben, maar iemand die zich uit naar zijn eigen behoeften.

Duane Michals is op 18 februari 1932 in McKeesport te Pennsylvenia geboren, dit is ook de geboorteplaats van Andy Warhol. Beide zijn ook afkomstig uit een Tsjechiës/ Slowaaks immigratengezin. Later zullen deze artiesten ook goed met elkaar bevriend raken.
Op 26jarige leeftijd besluit Duane Michals om op reis te gaan naar het toenmalig Sovjet Unie. Het is dan in de tijd van de Koude Oorlog en Duane Michals portretteert mensen rondom de stad Minsk en ontdekt voor zichzelf dat hij meer met de mensheid had dan hij ooit van te voren had verwacht. Als hij terugkeert naar de USA gaat hij naar New York. Hij is geïnspireerd door wat hij met zijn reis heeft beleefd en wil doormiddel van fotografie gaan ontdekken en aan de slag met de mysteries van het menselijk bestaan.
In het begin van de jaren ’60 maakt Duane voornamelijk portretten en documentaires.
Hij ontdekte voor zichzelf dat dit niet was waar hij verder mee wilden en begon met experimenteren. Hij vond dat hij als fotograaf niet een reporter was. Hij wilde niet alleen waarnemen en registreren, hij wilde creëren en momenten in scène zetten, waardoor de kijker van het beeld vragen zou gaan stellen over het beeld. Op dit moment introduceert Duane Michals de sequenties. Een sequentie is een verhaaltje dat bijvoorbeeld wordt verteld in 6 opeenvolgende afbeeldingen. De sequenties van Duane Michals gaan vaak over jeugdrelaties, relaties, angsten en seksualiteit. De sequenties van Michals onderscheiden zich vaak in overtuigingskracht, doordat zij uitgaan van een idee dat op zichzelf al wezenlijke vragen stelt en dit op treffende wijze weet te verbeelden. Werkelijkheid en fictie vermengen zich hierdoor op een dergelijke wijze dat de vraag naar echtheid onbelangrijk is geworden.
Michals vindt dat je doormiddel van sequenties een foto meer diepgang kan geven, alleen moet je sequenties niet onnodig gaan gebruiken. Het moet alleen maar een meerwaarde vormen van een opzichzelfstaande foto.
Naast de sequenties maakt Duane Michals ook gebruik van dubbelopnamen, hierdoor wordt een mysterieus beeld geschept wat ook een verwijzing zou kunnen vormen naar een droomwereld of de spirituele wereld, waardoor fictie en werkelijkheid zich met elkaar gaan mengen.
In 1974 begon Duane Michals met het combineren van beeld ( foto’s) met handgeschreven teksten. In de eerste instantie vormden zijn teksten een soort van onderbouwing van zijn foto’s, later probeerde Duane Michals ook doormiddel van zijn teksten de kijker te laten twijfelen aan zijn beelden. Hij wilde de kijker dan op een ander been proberen te zetten. In de jaren ‘ 80 startte Michals met het combineren van geschreven verhalen en gedichten met beelden.
Duane Michals heeft in zijn werk veel gebruik gemaakt van zelfportretten, om zo te reflecteren op zichzelf en om opzoek te gaan naar zijn dromen, angsten en seksualiteit.
De meeste zelfportretten zijn dubbelportretten van zichzelf of van zichzelf in verschillende rollen. Als er een ander persoon wordt gebruikt in zijn zelfportretten wordt het gebruikt als contrast zodat er een vorm van zelfreflectie ontstaat. Ook in zijn zelfportretten heeft hij veel gebruik gemaakt van sequenties en daarin had hij meestal de rol van de oudere man.

Waarom heb ik gekozen voor Duane Michals?
Ik heb in dit verslag niet specifiek een boek besproken maar een fotograaf. Ik heb hier voor gekozen omdat ik het heel moeilijk vind om een boek van Duane Michals alleen uit te lichten. Al zijn werken hebben een speciaal ingrediënt.
Ik kwam met Duane Michals in aanraking tijdens mijn tweede fotografiecursus bij de SKVR. Daarvoor had ik nog nooit van hem gehoord. We waren toen bezig met een opdracht om vanuit een foto een eigen verhaal in beelden te creëren. De docente liet ons doormiddel van een aantal boeken in aanraking komen met Duane Michals. Ik was meteen verkocht aan Duane Michals. Zijn manier van fotograferen doormiddel van dubbelopnames waardoor de foto’s spirituele wendingen krijgen, de sequenties waar hij gebruik van maakt, maar vooral de verhalen in de series. Wat hij er mee wil zeggen, hoe mysterieus het is of hoe vervreemdend het kan zijn. Het gaf mij een warm gevoel van binnen en soms ook wel een angstig gevoel omdat de beelden vragen kunnen oproepen over bijvoorbeeld wat er na de dood zou kunnen zijn. Het gaat om directe levensvragen waar ieder mens zich onbewust mee bezig houdt en wat soms erg confronterend kan zijn.
De combinatie van handgeschreven tekst in combinatie van beeld vind ik ook heel bijzonder. Vooral de handgeschreven tekst geeft je het gevoel dat je nog persoonlijker bent met het beeld.

Tessa Smal/ Deeltijd FO 2

Duane Michals

2006-12-01T15:24:00.001+01:00

Duane Michals

2006-12-01T15:24:00.000+01:00

HASSAN EN HOESSEIN/ Martijn van de Griendt

2006-11-27T15:39:00.000+01:00

Martijn van de Griendt, geboren in Eindhoven in 1970, kreeg op zijn veertiende zijn eerste fotocamera waar hij zogenaamde “ kiekjes” mee begon te maken. Zijn interesse voor reportage - en documentairefotografie ontstond tijdens zijn studie aan de School van Journalistiek in Utrecht. Het was voor hem dan ook een logische stap om na deze studie naar de Fotoacademie in Den Haag te gaan.
Ondertussen in het fotograferen een soort verslaving geworden voor Martijn van de Griendt, er is een constante drang om dingen vast te willen leggen.
Van de Griendt werkt voornamelijk in opdracht voor bladen zoals Vrij Nederland, HP/ De Tijd en de Nieuwe Revu, maar initieert ook zelf fotoprojecten.
In de fotoprojecten van Martijn van de Griendt staat de westerse maatschappij met haar schoonheidscultus en wegwerpcultuur centraal.
Met humor en een vlaag cynisme registreert hij gabbers, de Erotic Fair en bijvoorbeeld de wereld van McDonalds. Hij richt zich vooral op jongeren.
Van de Griendt is altijd meer geinteresseerd in het verhaal achter het harde nieuws van de dag. Hij maakt dan ook liever een kleine serie over een onderwerp dan een nieuwsfoto voor de krant. Je ziet in zijn fotowerk dat het uiterlijk een terugkerend onderwerp vormt. In zijn foto’s trek je overigens weinig glamour aan. Hij laat eerder de rauwe kantjes zien van een onderwerp.

Eind april 2005 debuteert Martijn van de Griendt met zijn boek “Hassan en Hoessein”. In dit fotoproject heeft hij de eerste tien levensjaren van de Marokkaans/ Nederlandse tweeling Hassan en Hoessein vastgelegd. Op hun tiende is dit fotoboek dan ook voor het eerste gepresenteerd en de expositie in de vorm van een kinderfeestje geopend.

Met het project “ Hassan en Hoessein” is Martijn van de Griendt een lange tijd mee bezig geweest.
De tweeling Hassan en Hoessein wonen samen met hun moeder in een flat in de wijk Utrecht Overvecht. Van de Griendt was hun buurman en kende de tweeling al als peuters. Ze kwamen toen ook regelmatig bij hem over de vloer en hij maakte dan wat kiekjes van hen. Al snel kwam hij voor zichzelf tot de ontdekking dat de tweeling wel een heel interessant onderwerp vormden voor een fotoproject. Hij besloot er een lange termijn project van te maken.
Martijn van de Griendt fotografeerde de tweeling bij de naschoolse opvang, de voetbaltraining, zwemles, thuis, op vakantie in Marokko etc.
Van de Griendt beschouwt de tweeling een beetje als zijn eigen neefjes en voelt dan ook een soort vaderlijke plicht om de jongens op het rechte pad te houden. De twee jongens zijn geen lieverdjes; ze zijn moeilijk opvoedbaar, hebben twee wisselingen van school meegemaakt, hebben naschoolse begeleiding en sociale hulpverlening. Martin van de Griendt denkt dat de kinderen zich door dit project toch een beetje speciaal zullen voelen, waardoor ze zullen inzien dat ze niet het slechte pad op moeten gaan.

Van de Griendt is van plan als de tweeling de leeftijd van 20 jaar heeft bereikt, dat er dan een deel twee uitkomt. Het lijkt hem geweldig Hassan en Hoessein te kunnen volgen in hun pubertijd.

Met het project wilde Van de Griendt het niet per se hebben over de multiculturele samenleving, een zeer actueel onderwerp. Hij wilde in de eerste instantie gewoon laten zien hoe mooi het opgroeien niet is. Het feit dat de tweeling in twee culturen opgroeit voegt natuurlijk wel iets toe.

Ik zelf vind het boek echt geweldig. In de eerste instantie trekt het onderwerp mij erg aan, een tweeling die opgroeit in twee culturen en daarnaast wordt opgevoed door alleen de moeder in een achterstandswijk in Utrecht. De spanning van zo een onderwerp vind ik erg boeiend.
Ik vind de manier waarop Martijn van de Griendt het fotoproject heeft opgezet ook erg interessant. Hij volgde de tweeling al van jongs af aan, waardoor hij heel dichtbij hun leventje staat en eigenlijk toegang heeft tot alles. Hij heeft de mogelijkheid om de echte emoties van de heren vast te kunnen leggen, de tweeling is aan de camera gewend. Daarnaast vind ik de manier van fotograferen ook echt super vet. De foto’s zijn heel erg sterk, hij wisselt af met directe en indirecte foto’s rondom het onderwerp en afstandfoto’s en close –ups. Daarnaast probeert Van de Griendt ook tegenstellingen vast te leggen binnen een foto. Zoals de foto in het boek van de moeder die zit te bidden, met naast haar Hoessein, die in een Harry Potterpak met gouden sterretjes naar haar zit te kijken. Harry potter, het ultieme symbool van de Westerse wereld tegenover de het bidden naar Allah.

Aan het boek zit ook een speciale website verbonden, namelijk www.hassanhoessein.nl. De tekeningen op deze site zijn gemaakt door Hoessein. De entree van de site vormt een tekening van huis waarmee je door de voordeur verder kunt in de site. In het huis kom je in de kamer van Hassan en Hoessein terecht. Op de tafel ligt een boek waarop je kunt klikken om informatie te krijgen over het boek Hassan en Hoessein. Je kunt dan ook al enkele foto’s bekijken uit het boek.

Op de site www.martijnvandegriendt.nl kun je een aantal fotoprojecten vinden en zijn biografie.
Wat op valt aan zijn reportages is dat er duidelijk een kritische blik wordt geworpen op de maatschappij waarin wij nu leven. Hij draait er duidelijk niet om heen en maakt de wereld niet mooier dan hij is. Ook nu gaat hij opzoek naar vooroordelen om die te fotograferen, maar dan laat hij duidelijk zijn mening daarover doorschemeren. Hij maakt ook vaak gebruik van flitslicht. De reportage “ The Kiss” die je kunt terugvinden op zijn site sprak mij het minst aan. Ik vond het te makkelijk gefotografeerd. Het lag er iets te dik boven op.

Tessa Smal
Deeltijd fotografie
2e jaar.

Juf Ilham is Dj Zina, Dj Zina is Juf Ilham

2006-11-13T20:25:00.000+01:00

2006-10-21T15:41:00.000+02:00

Zo! Ik ben weer terug van weggeweest.........Niet dat ik helemaal geen drol heb uitgevoerd de laatste tijd, juist niet!!! Ik heb alleen niet echt de behoefte gevoeld om mijn gedachten te uiten op het net.

De afgelopen twee weken ben ik wat selectiever gaan kijken naar mijn foto's van Ilham als juf en als d.j. Ik heb mijn grote selectie een stuk kleiner weten te maken, waardoor ik nu ook meer een idee heb van wat ik mis.
De afgelopen twee weken heb ik nog foto's op school gemaakt van de bezigheden die bij het "juf" zijn horen.

Vanavond ga ik Ilham fotograferen in de Off Corso in Rotterdam. Ik ga alles fotograferen, dus ook de voorbereidingen, de zaal, de mensen, de stress, de afloop etc. Volgende week ook nog de Supperclub.
Ik heb er echt super veel zin in, mijn handen jeuken en ik wil gewoon weer lekker gaan.
Daarnaast zullen ook zeker mijn heupen bewegen op haar muziek. Nou ja, ik zal mijn vreemde dansmoves wel weer uit de kast trekken.

Voor mijzelf ben ik ook tot de conclusie gekomen dat ik niet zo de nadruk moet leggen op het contrast tussen juf en dj. Kijk dat verschil, is er gewoon. Geen van tweeen is beter. Het is mezelf opgevallen dat ik eigenlijk bezig ben met het vastleggen van haar leven. De omschakeling van het "juf"zijn naar haar grootste passie het "dj"zijn. En ik hoop dat deze passie ook wel goed naar voren komt in mijn serie.

Als je een keer naar een optreden van haar wilt, dan kun je haar gigs eerders vinden op www.djzina.com.
Aan de site wordt nog gewerkt, maar als die eerders in de lucht is..............
Je kunt dan mijn foto's ook terug vinden, waarbij Lizelot Versteeg mij een aardig handje bij heeft geholpen.

DJ ZINA versus JUF ILHAM

2006-09-26T16:24:00.000+02:00

Afgelopen zaterdag heb ik mijn werk wat ik tot nu toe heb gemaakt op school besproken. Ik kwam toen tot de ontdekking dat mijn opdrachtstelling veel te breed was. Ik wilde namelijk de hele identiteit van Ilham proberen neer te zetten, met al haar aspecten. Ook de aspecten die moeilijk in beeld te brengen zouden zijn. Na overleg heb ik besloten dat ik Ilham als juf tegenover Ilham als dj ga onderzoeken. Wel wil ik ook proberen om nog een vleugje van haar cultuur in de documentaire te laten doorschemeren, maar dit zal niet het hoofdaspect vormen. Het is natuurlijk wel interessant om de spanning ( het grote contrast) tussen de wereld van Ilham als leerkracht tegenover de wereld van Ilham als DJ. te fotograferen. Het zijn twee totaal andere werelden.
Deze week wil ik gerichter met de camera gaan onderzoeken wat DJ zijn en leerkracht zijn nog meer inhoudt dan de bezigheid op zich. (Gelukkig begrijp ik mezelf hahahahahahaha).
Er zal nog een brainstormlijstje volgen……….

Wat doet een DJ nu eigenlijk?

DJ staat al jarenlang voor disk jockey, een term die tegenwoordig extreem gehyped wordt, maar velen weten eigenlijk niet wat het vak nou precies inhoudt. DJ zijn kent twee aspecten: De techniek en de sfeer. Onder techniek wordt het mixen van plaatjes verstaan. Mixen is het gelijkzetten van tempo en beats, om vervolgens aan het einde van een nummer een soepele overgang te regelen. Dit klinkt heel simpel, maar dat is het zeker niet (in het begin al helemaal niet). Het mixen is een zeer nauwkeurig proces, waarbij de kleinste afwijking er al voor kan zorgen dat de boel na 10 seconden niet meer gelijk loopt. Dan kennen we nog het andere aspect, de sfeer. Als DJ op een feest ben jij verantwoordelijk voor de sfeer op de dansvloer. Nu zijn er een aantal factoren waarmee je de sfeer kan beïnvloeden, waarvan de belangrijkste bij uitstek de platenkeus is. Het neerzetten van een gevarieerde en goed opgebouwde set is alles behalve makkelijk. Daarnaast is de uitstraling van de DJ ook belangrijk. Een DJ die enthousiast bezig is, zal zonder twijfel betere resultaten halen dan een zak hooi die er ook niet voor de lol staat.

Wat doet een juf nu eigenlijk?

Als leerkracht in het basisonderwijs begeleid je kinderen in hun ontwikkeling, in het vinden van hun plaats in onze multi-etnische samenleving en begeleid je hen om zelfstandig te kunnen functioneren in een ingewikkelde maatschappij.
Het werk vraagt: inzet, enthousiasme, persoonlijkheid en vermogen tot samenwerking. Pedagogische, didactische en organisatorische kwaliteiten en de bereidheid om jezelf een leven lang te willen ontwikkelen zijn gewenste kwaliteiten.

Hoe goed onderwijs ook gedefinieerd wordt, het staat of valt met goede leraren. Dan is vervolgens de vraag wat een goede leraar is. Zo iemand moet in ieder geval heel wat in zijn mars hebben. Dat zie je als je kijkt naar een leraar in actie met zijn klas.

Om te beginnen moet een leraar natuurlijk allerlei vakkennis hebben. Maar dat is niet genoeg: hij moet die kennis ook op een goede manier kunnen inzetten als hij met zijn leerlingen werkt. Daarbij spelen pedagogisch inzicht, didactische vaardigheid en organisatorisch talent een grote rol. Vervolgens is de omgang met leerlingen van cruciaal belang voor zijn werk en ook zal de leraar moeten kunnen samenwerken met collega's. En dan staan er nog gesprekken met ouders en overleg met instanties in zijn agenda. De professionele activiteiten van een leraar bestrijken een groot gebied.

Vragen Vragen Vragen........IK TOL VAN DE VRAGEN

2006-09-21T14:38:00.002+02:00

Vragen Vragen Vragen........IK TOL VAN DE VRAGEN

2006-09-21T14:38:00.001+02:00

Vragen Vragen Vragen........IK TOL VAN DE VRAGEN

2006-09-21T14:38:00.000+02:00

DOCUMENTAIRE FOTOGRAFEN

2006-09-19T16:55:00.000+02:00

Op mijn andere log bespreek ik een aantal boeken van documentaire fotografen en geef ik daar mijn mening over.
Het gaat om de volgende fotografen en boeken:
Hans Aarsman, Hollandse taferelen 1988-1989
Wijnanda Deroo, Vergezicht dichtbij
Ienke Kastelen, STILLS
Paul Kooikers, Showground
Martijn v/d Griendt, Hassan en Hoessein
Korrie Besems, Mijn eerste jaren in Dalem - Zuid, een vinexwijk in wording.
Celine van Balen, Celine van Balen
Robert Frank, Hold still- Keep going
Robert Frank, London Wales

Veel plezier er mee!!

www.tesszzz.blogspot.com

DJ ZINA

2006-09-19T16:41:00.000+02:00

Ik ben deze week begonnen met het fotograferen van Ilham. De eerste stap is op haar werk, ze is namelijk net als ik ook juf.
Verder zal ik haar gaan fotograferen in haar vrije tijd en aanstaande vrijdag moet ze weer een DJset draaien in Rotterdam. Natuurlijk ben ik dan ook van de partij........
Ik ben benieuwd naar de eerste resultaten.
Ik wil een soort afwisseling van close - up en afstand, van scherp en onscherp. Ik zit kortom vol met ideeen.
Ik ben ook heel blij dat Ilham er zo enthousiast over is, dat stimuleert mij enorm en ik durf daardoor ook veel beter de rol als fotograaf aan te nemen.
Echt, ik heb er zoveel zin in..........................................................

ED VAN DER ELSKEN

2006-09-13T13:39:00.000+02:00

Voor Ed van der Elsken, kijk dan op www.tesszzz.blogspot.com

ERWIN BLUMENFELD

2006-09-13T00:27:00.000+02:00

Check www.tesszzz.blogspot.com voor ERWIN BLUMENFELD.
Vet lauwe expositie in het fotomuseum in Den Haag.

Ik heb een idee

2006-09-13T00:09:00.000+02:00

IK HEB EEN IDEE, maar ik moet hem nog even beter uitdenken voordat ik hem op deze blog kan dumpen. Ik heb er twee, maar ik denk dat het beter is om er voor 1 voluit te gaan. Of misschien ook niet.................shit, ik kan zo twijfelen. Bleh.
Ik ga het toch en beetje verklappen:

Idee 1: Ilham, dj versus haar andere leven. Het gaat hier het meest om " identiteit". Verdere uitleg volgt denk ik morgen. Ik heb haar in ieder geval al gevraagd of ze er aan mee wil werken en................... Ze doet het! THANKS, Ilham. Deze week moet ik in ieder geval een duidelijke opzet bedenken, zodat we zo snel mogelijk kunnen starten.

Idee 2: De jeugd, voornamelijk pubers. Wat doen zij in hun vrije tijd???????????? Het volgen van een aantal pubers en onderzoeken wat zij in hun vrije tijd doen. Dit idee moet ik ook nog beter uitwerken..........UItwerking volgt ook nog later.

Ik heb in ieder geval een start.

KNIPPEN MAAR MET DIE SCHAAR!!!!!!

2006-09-12T23:44:00.000+02:00

De opdracht was vorige week om ons voor te bereiden op de periode-opdracht door de krant te lezen met de schaar. Knip dus alles uit wat boeiend en inspirerend is. Nou ik heb het geweten........................
Mijn nieuwsverslaving is erg goed gevoed de afgelopen week en nog steeds, want ik weet niet meer van ophouden. Het enige probleem waar ik nu tegen op ben gelopen is, dat ik inderdaad veel uit heb geknipt, maar dat dit ook nog eens moet worden gesorteerd. Deze chaoot stelt dit natuurlijk het liefst uit, met als gevolg dat ik afgelopen nacht tussen mijn krantenknipsels in slaap ben gevallen......... Dit is dan voor mij weer een hele nieuwe manier van wakker worden, zo tussen de krantenstukjes...... HEERLIJK!!! Uiteindelijk is het toch wel redelijk gelukt om mijn krantenstukjes, tekstkoppen etc te sorteren en in te delen in thema's/ onderwerpen:

- Hoofddoekjes
- " Anders zijn".
- Rondom seks
- Rondom de islamitsche cultuur.
- Kunst
- Rondom Jeugd
- Rondom Onderwijs ( middelbaar- en basisonderwijs)
- Kunst
- Fietsen
- Overige
- KOPTEKSTEN

Kopteksten, flarden teksten zijn voor mij net zo inspirerend als artikelen, foto's of beeldverhalen. Een koptekst kan je direct aangrijpen en je fantasie prikkelen. Het staat nog open om alle wegen in te kunnen slaan, voordat je het bijhorende artikel gaat lezen. Stiekem vind ik een koptekst toch het meest inspirerend, het laat je nog zo vrij in je fantasie..................

MIJN FASCINATIEBLOG!!

2006-09-11T15:51:00.000+02:00

Ik kom helemaal in vorm met bloggen, was effe wennen........ Ik heb nu ook een tweede blog opgezet, namelijk mijn fascinatieblog. Hier kan je van alles vinden over exposties, musea etc. die ik bezoek en wat mij natuurlijk fascineert.
Vanaf vanavond zal ik beginnen met het droppen.

Kijk dus op www.tesszzz.blogspot.com!!!!!!!!!

Documentaire Fotografie

2006-09-11T12:36:00.000+02:00

DE WERELD STUITERT,DE WERELD DRAAIT DOOR,DE WERELD STAAT NIET STIL......................................
Iedere dag is er nieuws..........

Ik probeer voor mezelf ( en eventueel voor anderen als ze daar behoeften aan hebben) een samengevat beeld te maken over wat documentaire fotografie ongeveer is. Waarschijnlijk is het meer omvattend dan ik nu ga opschrijven, maar dat ga ik nog allemaal ontdekken tijdens mijn onderzoeksreis van deze periode. Spannend....

Het belangrijkste bij documentaire fotografie is het registreren van de werkelijkheid. Niet DE WERKELIJKHEID, maar de werkelijkheid zoals de fotograaf die ervaart.
Bij documentaire fotografie neemt de fotograaf op een of andere wijze stelling ten aanzien van het onderwerp.
Dit standpunt wordt zichtbaar door cameravoering, momentkeuze en afstand. Dit kan heel subtiel gebeuren. De inhoud van de documentaire, met zijn dieper gelegen achtergronden, zijn belangrijker dan de vormgeving of de esthetische waarden.

Ik denk dat ik het maar gewoon moet ervaren hoe het is om een documentaire te maken over een bepaalde stelling die ik aanneem rondom een thema of onderwerp. Ik denk dat, dat de juiste manier is om een scherpere visie te vormen over documentaire fotografie. DUS AAN DE SLAG.....

WIE BEN IK?????!!!??

2006-09-09T22:09:00.000+02:00

Ik dacht stel me even voor!!!! Jaaaaaaa. Een beetje wazig, maar dat ben IK.

Mijn God!!

2006-09-07T16:44:00.000+02:00

Nou daar gaan we dan! Nu zullen jullie het krijgen ook. Mijn geouwehoer op het internet en af en toe een mooie blik in de binnenkant van mijn kop. Veel plezier ermee!!!!!